Κάποτε

Κάποτε θα μάθεις ότι είναι τόσο πολύ άσκοπο να αντιστέκεσαι γενναία στα μαχαίρια που σου  λιμάρουνε την ψυχή ενώ την ίδια στιγμή κάποιοι άλλοι χορεύουν ήδη πάνω απο το άταφο πτώμα σου.

Κάποτε θα μάθεις να φεύγεις έστω με το λάθος τρένο απο την αποβάθρα και ας μην έχεις προλάβει να βγάλεις εισιτήριο.
Να μην σε βρίσκει το ξημέρωμα ακουμπισμένη στο παγκάκι ελπίζοντας οτι θα περάσει το σωστό βαγόνι την σωστή στιγμή.
Θα καταλάβεις οτι μερικοί άνθρωποι , μπορούνε από όλες τις αμαξοστοιχίες της ζωής σου να σε πατάξουνε έξω και να σε λιώσουνε στις ράγες σαν ατύχημα ..
Ενώ εκείνοι θα διαβάζουνε  στην θέση που καθόσουνα πριν λίγο κιόλας  την σύντομη αυτοβιογραφία σου και θα λυπούνται για το πόσο άτυχη ήσουνα.

Κάποτε θα γεμίσει η ζωή σου απο αφοσίωση και αγάπη αληθινή και εσύ θα τρέχεις να σωθείς γιατί θα νομίζεις οτι έχεις προσβληθεί απο μια σπάνια ασθένεια που θεραπεία δεν έχει.

Θα σε αγαπάνε θα σε φροντίζουνε θα σε χαϊδεύουνε θα σε αγκαλιάζουν στοργικά και εσύ θα ανοίγεις λεξικό να βρεις την άγνωστη λέξη ,γιατί μέχρι τώρα οι λέξεις σου πεθαίνανε κάθε φορά που έλεγαν το όνομα του.

Κάποτε θα σε κλείσει μέσα της μια τόσο ζεστή αγκαλιά που θα σου πάρει όλους τους πόνους και τους χειμώνες της ζωής σου και εσύ θα ετοιμάζεις βαλίτσες να φύγεις γιατί είχες μάθει, μόνο σε αποχαιρετισμούς και σε κλάματα να σε αγκαλιάζουν.

Κάποτε θα μάθεις να αναγνωρίζεις την πραγματική αγάπη απο την πραγματική θυσία.
Η πραγματική αγάπη θα είναι θεραπευτική και για τους δύο.
Η πραγματική θυσία θα θεραπεύει μόνο εκείνον  πάντα, ενώ εσένα θα σε αφήνει μισοπεθαμένη λίγο πιο εκεί να προσπαθείς να αναπνεύσεις απο την αρχή.

Κάποτε θα καταλάβεις οτι το πιο όμορφο φιλί δεν δίνεται όταν σε έχουνε πρώτα χαστουκίσει αμέτρητες φορές.
Δίνεται όταν αυτός ο άνθρωπος της ζωής σου, έχει γυρίσει και το άλλο μάγουλο ,ενώ δεν φταίει ,μόνο και μόνο για να αισθάνεσαι καλά εσύ.

Κάποτε θα ξημερώσει και θα είστε ΔΥΟ..
Όχι ένας ολόκληρος και ένας μισός.

Κάποτε θα σταματήσεις να είσαι το όνομα του και να καίγεσαι όταν το λες..
Θα είσαι το δικό σου όνομα ,η ζωή του,η αγάπη του,η γυναίκα του,όλα του.

Θα πάψει να πυροβολεί κάποιος την καρδιά σου και εσύ να φυτεύεις παπαρούνες για να μην φαίνονται τα σημάδια.

Κάποτε θα αγαπηθείς όπως σου αξίζει.
Όχι σαν μία γυναίκα που υπήρξε κάποτε..
Αλλά σαν την δική του  γυναίκα για πάντα..

~ Κάποτε ~

Μπέττυ Κούτσιου

ΚΑΠΟΤΕ

Κάποτε θα μάθεις ότι είναι τόσο πολύ άσκοπο να αντιστέκεσαι γενναία στα μαχαίρια που σου  λιμάρουνε την ψυχή ενώ την ίδια στιγμή κάποιοι άλλοι χορεύουν ήδη πάνω απο το άταφο πτώμα σου.

Κάποτε θα μάθεις να φεύγεις έστω με το λάθος τρένο απο την αποβάθρα και ας μην έχεις προλάβει να βγάλεις εισιτήριο.
Να μην σε βρίσκει το ξημέρωμα ακουμπισμένη στο παγκάκι ελπίζοντας οτι θα περάσει το σωστό βαγόνι την σωστή στιγμή.
Θα καταλάβεις οτι μερικοί άνθρωποι , μπορούνε από όλες τις αμαξοστοιχίες της ζωής σου να σε πατάξουνε έξω και να σε λιώσουνε στις ράγες σαν ατύχημα ..
Ενώ εκείνοι θα διαβάζουνε  στην θέση που καθόσουνα πριν λίγο κιόλας  την σύντομη αυτοβιογραφία σου και θα λυπούνται για το πόσο άτυχη ήσουνα.

Κάποτε θα γεμίσει η ζωή σου απο αφοσίωση και αγάπη αληθινή και εσύ θα τρέχεις να σωθείς γιατί θα νομίζεις οτι έχεις προσβληθεί απο μια σπάνια ασθένεια που θεραπεία δεν έχει.

Θα σε αγαπάνε θα σε φροντίζουνε θα σε χαϊδεύουνε θα σε αγκαλιάζουν στοργικά και εσύ θα ανοίγεις λεξικό να βρεις την άγνωστη λέξη ,γιατί μέχρι τώρα οι λέξεις σου πεθαίνανε κάθε φορά που έλεγαν το όνομα του.

Κάποτε θα σε κλείσει μέσα της μια τόσο ζεστή αγκαλιά που θα σου πάρει όλους τους πόνους και τους χειμώνες της ζωής σου και εσύ θα ετοιμάζεις βαλίτσες να φύγεις γιατί είχες μάθει, μόνο σε αποχαιρετισμούς και σε κλάματα να σε αγκαλιάζουν.

Κάποτε θα μάθεις να αναγνωρίζεις την πραγματική αγάπη απο την πραγματική θυσία.
Η πραγματική αγάπη θα είναι θεραπευτική και για τους δύο.
Η πραγματική θυσία θα θεραπεύει μόνο εκείνον  πάντα, ενώ εσένα θα σε αφήνει μισοπεθαμένη λίγο πιο εκεί να προσπαθείς να αναπνεύσεις απο την αρχή.

Κάποτε θα καταλάβεις οτι το πιο όμορφο φιλί δεν δίνεται όταν σε έχουνε πρώτα χαστουκίσει αμέτρητες φορές.
Δίνεται όταν αυτός ο άνθρωπος της ζωής σου, έχει γυρίσει και το άλλο μάγουλο ,ενώ δεν φταίει ,μόνο και μόνο για να αισθάνεσαι καλά εσύ.

Κάποτε θα ξημερώσει και θα είστε ΔΥΟ..
Όχι ένας ολόκληρος και ένας μισός.

Κάποτε θα σταματήσεις να είσαι το όνομα του και να καίγεσαι όταν το λες..
Θα είσαι το δικό σου όνομα ,η ζωή του,η αγάπη του,η γυναίκα του,όλα του.

Θα πάψει να πυροβολεί κάποιος την καρδιά σου και εσύ να φυτεύεις παπαρούνες για να μην φαίνονται τα σημάδια.

Κάποτε θα αγαπηθείς όπως σου αξίζει.
Όχι σαν μία γυναίκα που υπήρξε κάποτε..
Αλλά σαν την δική του  γυναίκα για πάντα..

~ Κάποτε ~

Μπέττυ Κούτσιου

Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ

Είναι ψέματα πως η ζωή είναι γυναίκα.

Εάν ήταν γυναίκα δεν θα σε έπαιρνε μακριά μου.Θα σε άφηνε εδώ κοντά μου να μου χαϊδεύεις τα μαλλιά τις ώρες που λυγίζω και χάνομαι.Θα με άφηνε εκεί δίπλα σου να σε σφίγγω πάνω μου και να σε παρηγορώ τις ώρες που πονάς και είσαι  μοναχός.

Η ζωή είναι άντρας.
Ένας εγωιστής ,αλαζονικός άντρας που δεν βρήκε ποτέ την ευτυχία ,που τον προδώσανε πολλές φορές στην πορεία της ζωής του .Που καμία γυναίκα δεν στάθηκε κοντά του ,όλες τον  αφήσανε και εκείνος ορκίστηκε να εκδικείται κάθε μία απο εκείνες με το να της στερεί τον άνθρωπο που αγαπάει.

Η ζωή είναι παιδί.
Ένα παιδί μικρό που το εγκατέλειψαν οι γονείς του βρέφος σε κάποιο ίδρυμα και από τότε μισεί όλες τις γυναίκες σαν να ήτανε η μητέρα του.Τις θεωρεί όλες ένοχες και τις τιμωρεί απομακρύνοντας κάθε άντρα που αγαπάνε απο κοντά τους,επειδή εκείνο το μωρό  δεν το αγάπησε καμία.

Η ζωή είναι μια σκύλα..
Που κάποτε της πετάξανε σε ένα ρέμα τα μικρά της κουτάβια ,όταν τα γέννησε σε ένα χωριό γιατί κανένας δεν τα ήθελε στην αυλή του και στο σπίτι του.Έτσι και αυτή τώρα έχει ορκιστεί αιώνια να δαγκώνει και να κομματιάζει ότι αγαπιέται πολύ και να στερεί την συντροφια του ενός ανθρώπου από τον άλλον.

Η ζωή είναι ένα χελιδόνι..
Που επειδή το έριξαν κάτω από την φωλιά  τα αδέλφια του μικρό ,χτύπησε και δεν μπόρεσε ποτέ να πετάξει ψηλά όπως τα άλλα πουλιά.Έτσι ορκίστηκε εκδίκηση και απο τότε γυρνάει απο φωλιά σε φωλιά και τις χαλάει για να μην βρει ποτέ κανένας την ηρεμία και την θαλπωρή ,όπως δεν την βρήκε εκείνο  όταν ήταν τυφλό.

Είναι ψέματα πως η ζωή είναι γυναίκα.

Εάν ήταν γυναίκα θα καταλάβαινε τι σημαίνει για μια γυναίκα να της παίρνουν από την αγκαλιά της εκείνον που αγαπά,να της τον εξαφανίζουν ,να μην ακούει ποτέ πάλι την φωνή του και να μην ξαναπεί το όνομα του.

Εάν ήταν γυναίκα η ζωή θα λύγιζε στην μέση του δρόμου,θα έφευγε χωρίς το λάφυρο της αγκαλιά και θα πνιγότανε στα ίδια της τα δάκρυα μόλις αντιλαμβανόταν τι κακό είχε προκαλέσει.

Εάν η ζωή ήτανε γυναίκα θα είχε θανατωθεί.

Θα είχε κρεμαστεί από ένα δέντρο..

Θα είχε πέσει σε ένα βαθύ ποτάμι..

Δεν θα συνέχιζε να χωρίζει δύο ανθρώπους που αγαπιούνται σαν να είναι φύλλα στον άνεμο που σκορπάνε στο τελευταίο φύσημα και χάνονται.

Εάν η ζωή ήτανε γυναίκα δεν θα είχε γεννήσει άλλες γυναίκες να μην ζήσουνε αυτόν τον ανείπωτο πόνο.

Μπέττυ Κούτσιου 

Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ

Γράμμα χωρίς

Όσο πιο βαθιά κόβομαι ,τόσο σε βρίσκω μέσα μου..
Αναρωτιέμαι εάν θα υπάρχεις ακόμα στο τέλος αυτής της αιμορραγίας .Αν θα μπορέσεις ακόμα να με βασανίζεις, πιο πολύ από το μαχαίρι και την πληγή που κουβαλώ.

Η αγάπη μου σκοτώθηκε..
Την ώρα που περπατούσε αμέριμνη να σε βρει.  Δεν  θα γίνει κανένα δικαστήριο γιατί δεν βρέθηκε ούτε ένας αθώος.  Υπάρχουνε μόνο ένοχοι.
Στην λήθη  της ζωής μου φώναξα τόσο απεγνωσμένα δυνατά το όνομα σου που αγρίεψε η θάλασσα και γύρισαν πίσω οι γλάροι  που έφευγαν.
Μόνο εσύ δεν γύρισες.

Θα μου χρωστάς πάντα ένα ξημέρωμα που τόσο πολύ ήθελα να ζήσουμε.Ένα ξημέρωμα διαφορετικό από τα άλλα.Εκείνο που δεν θα βγει ο ήλιος πίσω από τα βουνά αλλά μέσα από την ελπίδα των ματιών μου.Θα σου χρωστάω πάντα,το όπλο που μου δάνεισες ένα βράδυ να σκοτώσω την αγαπη μας.Δεν στο επέστρεψα ποτέ .
Μόνο πάνω μου το έστρεψα.

Τώρα πιά, έφτιαξα μια μεγάλη βαλίτσα.Έβαλα μέσα όλα τα ταξίδια που δεν κάναμε, όλα τα πρωινά που δεν θα ζήσουμε παρέα και όλα τα κομμάτια  που βρήκα παρατημένα από εμένα.
Είναι πολύ βαριά το ξέρω.Πάντα όμως τα πεθαμένα βαραίνουνε πολύ περισσότερο από τα ζωντανά.Ελπίζω τουλάχιστον μακριά μου να είσαι ασφαλής από αισθήματα που σου κάνουνε τόσο κακό.. Όπως η αγάπη που σου έχω και ή αφοσίωση μου.

Συγγνώμη που δεν μπόρεσα να ΜΕ εξαφανίσω νωρίτερα να μην πονάς,αλλά βλέπεις καμιά φορά άλλος πέφτει από το ένα μέτρο και σκοτώνεται ακαριαία,ενώ άλλον τον γαζώνουνε με σφαίρες πολύ ώρα και δεν λέει να βγει η ψυχή του.

Φεύγω,όχι γιατί κουράστηκα να σε περιμένω.Ούτε επειδή δεν σε αγαπάω πιά.
Φεύγω, γιατί σε λίγο, δεν θα  μείνει τίποτα από εμένα εδώ ,ολόκληρο και άξιο, ώστε να κλάψει πάνω μου,ένας άνθρωπος που θα με αγαπήσει πραγματικά κάποτε.

  ~ Γράμμα χωρίς φάκελο ~

Μπέττυ Κούτσιου

Το λάθος.

Όλα μας τα φιλιά..
Όλες οι αγκαλιές και τα χάδια..
Τα γέλια μας..Οι καληνύχτες μας..
Η πρωινή μας λαχτάρα να ακούσουμε ο ένας τον άλλον..
Έσβησαν ξαφνικά..
Μαζί με την φωνή μου..
Όταν με  άκουσα να λέω..
"Δεν τον γνωρίζω..Κάνετε λάθος.
Θα με περνάτε για κάποια άλλη.Δεν έτυχε να τον συναντήσω ποτέ!"
Νομίζω ότι κάπου εκεί ήταν..
Που σταμάτησε η καρδιά μου!

Μπέττυ Κούτσιου

Γυναίκες

Σπουδαίες γυναίκες ..
Που δεν διαπραγματεύτηκαν την ελευθερία τους και δεν στρίμωξαν μια ζεστή καρδιά μέσα σε μια άνοστη σχέση.Αυτές οι λίγες ,που έμειναν μόνες από πεποίθηση και ήτανε απόφαση ζωής, γιατί δεν ήθελαν να τους τραγουδάει η χαρά πίσω από το καλογυαλισμένο τζάμι,ήθελαν να τραγουδάνε οι ίδιες την χαρά ,να υμνούνε τον έρωτα,να τον αφομοιώνουνε, να τον μαστιγώνουνε αλλά να είναι έρωτας.Να μην μοιάζει με έρωτα,να είναι!

Θαρραλέες γυναίκες ..
Που μετρούν χρόνια απογοήτευσης στην αγάπη αλλά δεν μπορούνε να δώσουνε το χέρι τους σε ένα άλλο χέρι μόνο και μόνο για να κρέμεται κάπου.Θέλουν να σφίγγουνε με πάθος και με ψυχή την σάρκα του άλλου,να νιώθουνε πως είναι  σάρκα απο την δική τους,ένα ολόκληρο κομμάτι του εαυτού τους μέσα στον άλλον.

Γενναίες γυναίκες..
Σαν δέκα στρατιώτες μαζί.Που πολεμάνε περήφανα την ζωή και την αγάπη,που περπατάνε με  το κεφάλι τους πιο ψηλά απο το ανάστημα τους.Που σταθήκαν περήφανα απέναντι σε κάθε δυσκολία και με περίσσια δύναμη κατάφεραν να στέκονται στα δυο δικά τους πόδια και όχι να γίνονται ένα καρκίνωμα σε ξένα σώματα για να επιβιώσουνε.Αυτές τις γυναίκες τις βλέπεις λαμπερές και δημιουργικές την μέρα και το βράδυ κλαίνε με το πρόσωπο μέσα στην χούφτα τους σαν πεντάχρονα.

Μόνες γυναίκες..
Γιατί υπήρξανε και πριν μονάχες.Δεν είχανε ποτέ τέσσερα χέρια, είχανε πάντα δύο,δεν αναπνέουνε τον αέρα του άλλου για να ζήσουνε,δίνουνε τον δικό τους για να ζήσει εκείνος που αγαπάνε.
Δεν αγαπάνε για να αγαπηθούνε.
Αγαπάνε με πίστη και με αφοσίωση.Χωρίς συμβόλαια ζωής,χωρίς ερωτήσεις χωρίς να περιμένουνε γεμάτα χέρια και γεμάτες τσέπες.Έχουνε τα δικά τους χέρια απλωμένα πάντα σαν μια αγκαλιά και το κορμί τους ασπίδα προστασίας στην δικη τους αγάπη.
Μα όταν τις αγαπήσεις τότε δεν σε προδίδουνε ποτέ.Εάν τις προδώσεις..Πάλι ήσυχα και περήφανα θα φύγουνε όπως ήρθανε.
Θα φλερτάρουνε με τον θάνατο,θα κοιμούνται στο πάτωμα,θα κλαίνε πίσω απο όλα τα βλέμματα και τις κλειστές πόρτες ,θα ματώνουμε οι αντοχές τους..
Μα όλος αυτός ο πόνος θα φαντάζει πολύ λίγος και πολύ φυσιολογικός για μια αγάπη σαν την δική τους.

Όλα θα τα αντέξουνε.
Την νεκρή ψυχή,την νεκρή ζωή,την πληγωμένη περηφάνια.
Όλα θα τα ξεπεράσουνε.
Εκτός από ένα..
Να λησμονήσουνε και να λησμονηθούνε.
Αυτός ο μικρός θάνατος, θα τις σκότωνε καλύτερα από όλους.

Μπέττυ Κούτσιου

~Γυναίκες ~

Εαυτε μου..

Όλα μυρίζουνε ένα τέλος και μια βροχή από θύμησες.Δεν είναι που λυπάμαι επειδή περίμενα με ένα τριαντάφυλλο στην άκρη του δρόμου να φανείς.Είναι που είχα βάλει τα δυνατά μου να φανώ γενναία απέναντι σε όλα εκείνα που μας είχανε χωρίσει ,είχα ντυθεί με τα πιο όμορφα ρούχα και σε περίμενα.Ξέρω ότι μέρα με την μέρα θα φεύγεις πιά απο πάνω μου, κομμάτι κομμάτι ώσπου στο τέλος θα αρχίσω να θυμίζω
εκείνη που ήμουνα πριν με γνωρίσεις.Δεν ξέρω όμως εάν θέλω να συστηθώ πάλι με αυτή την άγνωστη και να αρχίσουμε να κάνουμε παρέα.Να προσποιείται εκείνη ότι δεν συστηθήκατε ποτέ και εγώ να της φωνάζω οτι είσαι η ζωή μου.Να κρυφογελάει εκείνη στο άκουσμα σου,και εγώ να πνίγομαι μέσα σε ένα κλάμα που κατάπια για να μην προδοθώ,πως κάποτε υπήρξες!
Και υπήρξα και εγώ μαζί σου.

Θα αναρωτιέμαι πάντα εάν πραγματικά υπήρξαμε ποτέ μαζί και πώς γίνεται να χωρίσεις αναίμακτα την ψυχή από το ίδιο σου το σώμα.Θα έρχεται τότε εκείνη η κοπέλα και θα μου βουλώνει με το χέρι το στόμα να μην μουγκρίζω,θα μου ψιθυρίζει στο αυτί"Πάει ..πέρασε,δεν τον γνώρισες ποτέ"και θα συνεχίσω να ζω έτσι.. Παραμυθιασμένη, ότι μέσα μου χτυπάει μόνο μια καρδιά,ενώ ο απόηχος απο τον δικό σου χτύπο θα μου μαστιγώνει τα αυτιά.
Θα κουρελιάζω τα ρούχα μου κάθε στιγμή που δεν θα αντέχω άλλο να σε κουβαλάω μέσα μου ,και θα έρχεται εκείνη να μου τα ράβει πάλι και να μου τα σιδερώνει.
Θα ουρλιάζω εγώ μέσα στον ύπνο μου,βλέποντας την μορφή σου και εκείνη θα μου χαϊδεύει το μέτωπο και θα μου λέει "Όνειρο ήτανε..Πέρασε".
Θα λιώνω στην ανάμνηση σου πάνω,θα νιώθω τα χέρι σου γύρω απο τον λαιμό μου,απο τα μαλλιά μου και θα έρχεται εκείνη να μου σκουπίζει τις αναμνήσεις με το χαρτομάντηλο.

Την λένε Ελπίδα.. 
Και γεννήθηκε την ίδια μέρα με εμένα.
Δεν την άφησα ποτέ να κοιμηθεί στο ίδιο κρεβάτι μαζί μου, γιατί φοβόμουνα ότι το πρωί θα μου έχεις θυμώσει και θα έχεις φυγει.

Την λένε Πίστη και δεν χωρίσαμε ποτέ πιά από την μέρα που σε γνώρισα.

Την λένε Σοφία γιατί πάντα  τα ήξερε όλα ,πριν της τα πεις,από την ώρα που τα αισθανόσουν τα αισθανόταν και εκείνη.
Είχε την απάντηση της έτοιμη πολύ πριν κάνεις εσύ την ερώτηση.

Την λένε Αγάπη, μα δεν την φρόντισα ποτέ αρκετά και μονάχα τις πληγές μου την άφησα να χαϊδέψει τόσα χρόνια.
Είναι εκείνο το μικρό κορίτσι,που αφήσαμε κάποτε σε μια παραλία μόνο του.Εκείνο που τελικά δραπέτευσε και την έστειλα να βρει Εσένα,γιατί δεν ήθελα ποτέ να αισθάνεσαι μόνος.

Η Αγάπη Μας!
Την φωνάζουνε με το όνομα μου.
Είναι Εγώ ,η ίδια, που με ξέχασα ολόκληρη μέσα σου και άφησα τον άλλον μου μισό εαυτό ορφανό, να με ψάχνει σε ενα δάσος γεμάτο αποκαΐδια απο την άτυχη αγάπη μου.
Είναι Εγώ ,που ξέρω ότι δεν θα φύγω ποτέ από εδώ χωρίς εσένα.

Μπορείς να φεύγεις για όσο θέλεις.
Να σε εγκαταλείπω όμως όσο και να το θέλεις,δεν τα κατάφερες ποτέ!

Παραδέξου το!

Μπέττυ Κούτσιου

~Εαυτέ μου~